مدح و مرثیۀ امام حسن مجتبی علیهالسلام
به نام جـود، به نام کرم، به نام حسن پس از کـریم رسـیده قـلم به نام حسن که گفته ربط ندارد حرم به نام حسن؟! شده تـمام حــرمهـا عـلـم به نام حسن گرفته است کـلـید بهشت را در دست به قبر خاکی او کعبه سجده آوَردهست بخوان نماز به سویش بخوان که باطل نیست دلی که نیست گرفتار عشق او دل نیست گدای کوی حسن عاشق است، سائل نیست خلاصه هرکه از او غافل است، عاقل نیست قسم به سورۀ انسان، قسم به اعـطـینا به او نگاه کنی، هم علیست، هم زهرا در آسـمـان کـرم او فـقـط قـمـر بـاشد تـوانِ کـیست که از او کـریـمتر باشد کـرامـتـش ز تـمـامی خـلـق سـر باشد ولی کـریـمتـر از او کـسی اگـر بـاشد قسم به جود که او حیدر است بیتردید حسن کریمتر از خود فقط علی را دید دعای جوشن عاشق هزار، یا حسن است به معرکه رجزِ اقتدار، یا حسن است اثر گذارتر از ذوالفقار، یا حسن است مدافعان حرم را شعار، یا حسن است میان معرکه با هم حسن حسن گفـتـند برای داعـشیان از جَمَل سخن گـفـتـند همان جـمل که زمانِ رشادتِ وِی شد به سوی نـاقـۀ فـتـنه مسیـرها طِی شد اگر چه حـملۀ دشمن به او پـیـاپی شد همینکه گفت انا بن علی، شتر پِی شد حسن شبـیـه پدر مثـل شیـر میغُـرّید شـتـرسـوار جـمل مثل بـید میلـرزید گـدا جـدا نکـند از حـسن نگـاهـش را کدام عـبد فـرامـوش کرده شاهـش را شـبـیـه عـرش بـسازیم بارگـاهـش را به اشک دیـده بـشـوئیم قـتـلگاهـش را ولی سؤال من این است قتلگاه کجاست؟ میان خانه و کوچه؟! جواب نا پیداست هنوز خاطرۀ کوچه در سر حسن است هنوز صحـنۀ تلخی برابر حسن است چه صحنهای که فراتر ز باور حسن است کسی که روی زمین است، مادر حسن است؟ همینکه فاطمه در آن گذر زمین افتاد اگر غـلط نکـنم عـرش بر زمین افتاد |